Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιαπωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιαπωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012

Special forces make leap of faith

Service members prepare for their jump over Ie Shima July 26. The service members worked with Marine Medium Helicopter Squadron 265 to conduct parachute training and sustain readiness. “We practice jumping quite regularly to maintain the skill, so we are always ready to deploy,” said one of the jumpers. The service members are with 1st Battalion, 1st Special Forces Group (Airborne).

OKINAWA, Japan - As cold air rushed through the CH-46E Sea Knight helicopter, Army special forces and their Navy team members prepared themselves for a leap 5,000 feet above their landing zone.

Soldiers and sailors with 1st Battalion, 1st Special Forces Group (Airborne), practiced their parachuting skills with the help of Marine Medium Helicopter Squadron 265, Marine Aircraft Group 36, 1st Marine Aircraft Wing, III Marine Expeditionary Force, July 26.

Pilots with the squadron flew two CH-46Es in the skies over Ie Shima, Okinawa, Japan, enabling the service members to conduct parachute training.

“We enjoyed helping the unit with this (training),” said Capt. Vladimir Y. Yarnykh, a Marine Corps CH-46E pilot with the squadron. “We have taken them out several times to help with parachute (training), and we plan to help with future (training) as well.”

The service members practiced static-line parachuting, during which a static line is attached to one end of the aircraft while the other end is attached to the pilot chute inside the jumper’s backpack. This opens a jumper’s parachute automatically upon exiting the aircraft.

In addition to static-line parachuting, the service members also performed free-fall parachute jumps.

“Though people may think it’s not a perishable skill, it really is,” said one of the Navy jumpers. “If we don’t practice jumping constantly, then we won’t be able to do all our formation landings and jumps well.”

The unit’s airborne group frequently conducts parachute training evolutions to ensure its service members can perform their jumps safely when called upon.

“Safety is our number one priority with the jumps,” said the Army senior medic for the battalion. “Wind, weather and location all play a part in a successful jump. If the wind is too (strong), then we may not be able to control where we land, and if there are thick clouds, we won’t be able to see.”

To help ensure safety, Marine pilots communicated with Army Special Forces support personnel on the ground at the drop zone.
“Communication between people on the ground and the pilots is paramount to ensure a safe jump,” said an Army jumper. “If we go to jump, and there are clouds (obscuring our view of the drop zone), we have to be sure everything is safe on the ground. If it’s not, then we have to cancel the jump.”

As the training came to an end, the service members gathered and discussed the training evolution.

“The training went well,” said the battalion’s senior medic. “Everyone did their part and landed in formation like they were supposed to. Some had a few problems with their parachutes at first, but the important thing is that we know what improvements can be made, and we make (future jumps).

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

Η μάχη της Ιβοζίμα


Αμερικάνοι πεζοναύτες υψώνουν την σημαία τους σε ένα λόφο στο νησί Ιβοζίμα.Η φωτογραφία αυτή του Rosenthal κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ και έγινε το σύμβολο της νίκης των Η.Π.Α στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο.Η φωτογραφία και η στιγμή ειναι αριστουργηματική ανεξάρτητα από το τι αναπαριστά.Παρόλο που όπως έχει παραδεχτεί και ο φωτογραφός δεν είναι το πρώτο στήσιμο της σημαίας στο νησί μετά την καταληψή του , αλλά η αντικατάσταση της πρώτης σημαίας με μια μεγαλύτερη για να φαίνεται καλύτερα από τα στρατεύματα που μάχονταν στο νησί και προσπαθούσαν να εξουδετερώσουν και τις τελευταίες εστίες αντίστασης.

Πηγή


Η αμερικανική επίθεση στο ιαπωνικό νησί Ιβοζίμα -που οδήγησε σε μια από τις φονικότερες μάχες της σύγχρονης ιστορίας- ξεκίνησε σαν σήμερα το 1945. Στη μάχη της Ιβοζίμα σκοτώθηκαν οι 20.703 από τους 22.000 Ιάπωνες στρατιώτες, ενώ οι Αμερικανοί είχαν 5.598 νεκρούς, 494 αγνοούμενους και 19.189 τραυματίες. Η γνωστή φωτογραφία με την έπαρση της αμερικανικής σημαίας στην κορυφή ενός βουνού τραβήχτηκε την τέταρτη ημέρα της μάχης από φωτογράφο του «Associated Press», μετά από πολλές 'πρόβες'. Η φωτογραφία αυτή ενθουσίασε την αμερικανική κοινή γνώμη και αναζωογόνησε το πατριωτικό κλίμα στις ΗΠΑ -γεγονός που εκμεταλλεύτηκε ο Λευκός Οίκος.

Η μάχη της Ιβοζίμα εντάσσεται στο πλαίσιο του ανταγωνισμού Αμερικής-Ιαπωνίας στον Ειρηνικό. Οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν την πολιτική ουδετερότητας στον Β΄ Παγκόσμιο το 1941 για να αντιπαλέψουν -στο πλευρό των Συμμαχικών Δυνάμεων- την επεκτατική πολιτική της Ιαπωνίας στον Ειρηνικό. Η Ιαπωνία, από την άλλη, συμμετείχε στον Β΄ Παγκόσμιο με τις δυνάμεις του Άξονα εκμεταλλευόμενη την παγκόσμια συγκυρία, με σκοπό την προσάρτηση εδαφών στην γύρω περιοχή. Είχε ήδη επιβληθεί εμπάργκο των ΗΠΑ στην Ιαπωνία, όταν τον Δεκέμβριο του 1941 η τελευταία εξαπέλυσε αεροπορική επίθεση στον αμερικανικό στόλο στην Χαβάη. Την επόμενη ημέρα οι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον της. Παρά τις αρχικές της νίκες, προς το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου η Ιαπωνία περιήλθε σε κατάσταση άμυνας και είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτών και του πολεμικού εξοπλισμού της.

Η Ιβοζίμα, ένα ηφαιστειογενές νησί με μήκος μόλις 8 χλμ και πλάτος 4 χλμ στα νοτιοδυτικά της Ιαπωνίας, ήταν για τους Αμερικανούς το ιδανικό ορμητήριο των αεροπορικών επιθέσεων κατά της Ιαπωνίας. Ο Αμερικανός ναύαρχος Νίμιτς πίστευε ότι ήταν θέμα ημερών η κατάληψή της. Έκανε όμως λάθος, καθώς κανένας Ιάπωνας δεν παραδόθηκε και όλοι πολέμησαν μέχρι να πέσουν νεκροί. Απέναντι στους 110.00 Αμερικανούς στρατιώτες οι Ιάπωνες ανέθεσαν την άμυνα του νησιού σε 22.000 στρατιώτες, με τη διαταγή να κρατήσουν το νησί μέχρι τελικής πτώσης.

Η επίθεση ξεκίνησε τα ξημερώματα της 19ης Φεβρουαρίου 1945 με βομβαρδισμό του νησιού από αέρα και θάλασσα. Το πρωί άρχισε η απόβαση 30.000 πεζοναυτών κάτω από τα ιαπωνικά πυρά, με τους Αμερικανούς να βρίσκονταν σε δυσμενή θέση, καθώς δεν είχαν τη δυνατότητα να καλυφθούν εξαιτίας του επίπεδου εδάφους από ηφαιστειακή άμμο. Την τέταρτη ημέρα οι πεζοναύτες κατέλαβαν το βουνό Σουριμπάτσι, όπου τραβήχτηκε και η διάσημη φωτογραφία. Παρόλα αυτά οι Ιάπωνες πολέμησαν για έναν ακόμη μήνα προκαλώντας μεγάλες απώλειες στους Αμερικάνους. Οι εχθροπραξίες σταμάτησαν το πρωί της 26ης Μαρτίου 1945, όταν στο πεδίο της μάχης είχαν απομείνει ελάχιστοι από τους υπερασπιστές του. Η Ιβοζίμα έμεινε υπό αμερικανική κυριαρχία έως το 1968, οπότε επεστράφη στην Ιαπωνία.

Τον Αύγουστο του 1945 οι ΗΠΑ έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, το κέντρο της πολεμικής βιομηχανίας της Ιαπωνίας και στη συνέχεια στο Ναγκασάκι.