Τμήμα Ειδικών Ομάδων: Το αθέατο δόρυ της Διοίκησης Καταδρομών της Κύπρου

Το Τμήμα Ειδικών Ομάδων (ΤΕΟ) της Διοίκησης Καταδρομών (ΔΚΔ) της Εθνικής Φρουράς παραμένει, δεκαεπτά χρόνια μετά τη συγκρότησή του, ένα μυστήριο για εχθρούς και φίλους. Αθόρυβα και μεθοδικά εκπαιδεύεται και ενεργεί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σε αποστολές μείζονος σημασίας και αποτελεί το μακρύ χέρι της ΕΦ σε εδάφη επιχειρησιακού ενδιαφέροντος. Ο «Φ» παρουσιάζει για πρώτη φορά ένα μέρος των δυνατοτήτων του επίλεκτου αυτού τμήματος αφού η συγκρότηση, ο ειδικός εξοπλισμός, οι αποστολές αλλά και οι επιχειρησιακές του δυνατότητες παραμένουν αυστηρά διαβαθμισμένες.

Η ανάδειξη του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζουν οι ειδικές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια κρίσεων ή πολεμικών συρράξεων και οι πολλαπλές επιπτώσεις που προκαλούν στην έκβαση των σύγχρονων συγκρούσεων, είναι πλέον αδιαμφισβήτητες. Άλλωστε η διατήρηση στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας μεγάλου όγκου τουρκικών δυνάμεων σε καθαρά επιθετική διάταξη και πλήρη πολεμική επάνδρωση, με δυνατότητα αιφνιδιαστικής έναρξης επιχειρήσεων σε διάστημα μερικών μόνον ωρών, και η παράλληλη ύπαρξη – εκτός του τουρκικού συντάγματος καταδρομών (από τρεις μοίρες καταδρομών) – ειδικού τμήματος Βordo Βereli της τουρκοκυπριακής Διοίκησης Δυνάμεων Ασφαλείας (Guvenlik Κuvvetleri Κomuntaligi) στα κατεχόμενα εδάφη, δεν μπορούσε να αφήσει την Εθνική Φρουρά αδιάφορη.

Η πρώτη ομάδα του Τμήματος Ειδικών Ομάδων συγκροτήθηκε το καλοκαίρι του 1995 μετά από απόφαση του ΓΕΕΦ, που λήφθηκε τον Ιούνιο του ιδίου έτους, κατά τη διάρκεια της αρχηγίας του Αντιστρατήγου Νικόλαου Βορβολάκου. Το ΤΕΟ είναι ανεξάρτητη υπομονάδα που υπάγεται επιχειρησιακά, μέσον του Δ/ΔΚΔ, στον Αρχηγό ΓΕΕΦ, και έχει την δυνατότητα να εκτελεί αποστολές σε ολόκληρη την χερσαία επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το προσωπικό του, όπως άλλωστε είναι αναμενόμενο, αποτελείται από μόνιμα στελέχη – υπαξιωματικούς και ΕΠΥ – τα οποία υπηρετούν στο Τμήμα για μεγάλο χρονικό διάστημα. 

Η διαδικασία επιλογής είναι παρόμοια με αυτή που εφαρμόζεται σε ανάλογα ειδικά τμήματα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και η αξιολόγηση του προσωπικού που επιθυμεί να υπηρετήσει σε αυτό είναι ιδιαίτερα σχολαστική. Έκτος της επιτυχούς συμπλήρωσης των προβλεπόμενων ειδικών σχολείων εκπαιδεύσεως (καταδρομών, αλεξιπτωτιστών, διαβίωσης-αιχμαλωσίας-διαφυγής, κοκ), απαιτείται η τριετής υπηρεσία σε ενεργές Μοίρες Καταδρομών, πριν γίνει αποδεκτή η αίτησή για τοποθέτηση στο ΤΕΟ. Μετά την εισδοχή στο Τμήμα το προσωπικό ακολουθεί υποχρεωτικά, ανάλογα με την επιχειρησιακή εξειδίκευση που λαμβάνει η κάθε ομάδα, διάφορα άλλα προκεχωρημένα σχολεία εκπαιδεύσεως όπως του Υποβρυχίου Καταστροφέα της ΜΥΚ, το σχολείο ελευθέρας πτώσεως, το σχολείο επιχειρησιακής ελευθέρας πτώσεως και άλλα εξειδικευμένα σχολεία.

Η εκπαίδευση του Τμήματος σε επιχειρησιακά αντικείμενα και τεχνικές ειδικών επιχειρήσεων είναι συνεχής και αδιάκοπη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ενώ συχνά, αναλόγως της καταστάσεως, το ΤΕΟ συμμετέχει σε διάφορες αποστολές. Κυρίαρχο στοιχείο στο ετήσιο πρόγραμμα του είναι οι συνεχείς αναγνωρίσεις που διεξάγει σε όλη τη χερσαία επικράτεια της ελεύθερης Κύπρου, από τα Κόκκινα μέχρι και τη Δερύνεια. Το Τμήμα έχει πολύ στενή συνεργασία με την ΜΥΚ της Διοίκησης Ναυτικού, την 460 ΜΕΔ της Διοίκησης Αεροπορίας, την ΜΜΑΔ (Μηχανοκίνητη Μονάδα Άμεσου Δράσεως), τον ΕΑΟ (Ειδικό Αντιτρομοκρατικό Ουλαμό) και την ΜΑΕ (Μοίρα Αεροπορικών Επιχειρήσεων) της Αστυνομίας Κύπρου. Κατά το παρελθόν συνεργάστηκε με το ΕΤΑ, με κλιμάκιο Γάλλων Πεζοναυτών και συμμετείχε σε επιχειρήσεις έρευνας-διάσωσης σε δύσβατες περιοχές της οροσειράς Τροόδους.

Καταδρομέας με πιστόλι FiveSeven και υποπολυβόλο P90. Φορά την παλαιού τύπου παραλλαγή.

Ορόσημο το 2000

Το έτος 2000 υπήρξε ορόσημο στην επιχειρησιακή εξέλιξη του Τμήματος μετά την ανανέωση του συμβατικού οπλισμού και των υλικών που διέθετε με ειδικό εξοπλισμό και την ολοκλήρωση της πολεμικής του συγκρότησης. Έκτος της προμήθειας σύγχρονου φορητού οπλισμού της σειράς υποπολυβόλων τύπου FΝ Ρ90 και πιστολιών FΝ FiveSeven διαμετρήματος 5.7χλσ., το ΤΕΟ, κατά τα επόμενα χρόνια, προμηθεύτηκε εξειδικευμένα υλικά υψηλής ποιότητας· από το επίπεδο της ένδυσης-υπόδησης, των εξαρτήσεων και της διαβίωσης μέχρι το επίπεδο του ειδικού εξοπλισμού, των επιχειρησιακών παρελκομένων οπλισμού, των υπερσύγχρονων μέσων επικοινωνιών και υλικών απόρρητης φύσης.

TAMΣ «ΑΟΡΑΤΟΣ-12/1»

Μετά από σχετικές συνεννοήσεις με τη Διοίκηση Καταδρομών διευθετήθηκε η παρακολούθηση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων του ειδικού τμήματος, αφού μεγάλο μέρος των τακτικών και των μέσων που χρησιμοποιεί είναι διαβαθμισμένα. Η εξαήμερη Τακτική Άσκηση Μετά Στρατεύματος (ΤΑΜΣ) μικρής κλίμακας με την επωνυμία «ΑΟΡΑΤΟΣ-12/1» σχεδιάστηκε από τη διοίκηση του Τμήματος Ειδικών Ομάδων και εγκρίθηκε, με ελάχιστες τροποποιήσεις σε θέματα συντονισμού, από τη Διοίκηση Καταδρομών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της επιχειρησιακής του αυτονομίας η ΔΚΔ παρέχει μεγάλη ελευθερία στο σχεδιασμό και την εκτέλεση των εκπαιδευτικών του δραστηριοτήτων αλλά και των πολεμικών του αποστολών. Η διοίκηση του ΤΕΟ, υποβοηθούμενη από μικρό αριθμό πολύ έμπειρων μονίμων υπαξιωματικών που στελεχώνουν την Ομάδα Επιχειρήσεων του Τμήματος, σχεδίασε με μεγάλη επιμέλεια το σενάριο της τακτικής άσκησης. Για την καλλιέργεια πνεύματος αυτονομίας και πρωτοβουλίας των ειδικών ομάδων, η τακτική πλαισίωση και η εξέλιξη της δραστηριότητας σκοπίμως δεν γνωστοποιήθηκε στο προσωπικό των συμμετεχουσών ομάδων. Η συγκεκριμένη διαδικασία παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα αφού το ολιγομελές προσωπικό εξοικειώνεται στην αυτόνομη δράση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ψυχικού σθένους για την αντιμετώπιση διαφόρων άγνωστων καταστάσεων υπό συναισθηματική πίεση.

Η διεξαγωγή της τακτικής άσκησης είχε δύο κύριους σκοπούς: α) Την επιχειρησιακή αξιολόγηση – από τη διοίκηση του ΤΕΟ της ικανότητας των οργανικών του ομάδων να επιχειρούν αυτόνομα, να ενεργούν και να επιβιώνουν σε εχθρικό έδαφος, να ανασυγκροτούνται και να ενεργούν εναντίον του εχθρού βάσει των δικών τους εκτιμήσεων μετά από απώλεια επαφής με τη διοίκηση του Τμήματος, και να οργανώνουν τη διαφυγή τους σε περίπτωση δυσμενούς εξέλιξης της αποστολής τους· β) Την αξιολόγηση της διοίκησης του ΤΕΟ – από τη Διοίκηση Καταδρομών – και συγκεκριμένα της ικανότητας σχεδιασμού μεικτών αποστολών (με άλλα κλιμάκια που το υποστηρίζουν) και ελέγχου των αυτόνομων ομάδων του κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων.

Η ΤΑΜΣ «ΑΟΡΑΤΟΣ-12/1» άρχιζει με την έκδοση προειδοποιητικής διαταγής από τη ΔΚΔ προς το ειδικό τμήμα. Ο Διοικητής του ΤΕΟ συγκεντρώνει άμεσα τους επικεφαλής ομαδάρχες των ομάδων οι οποίοι με τη σειρά τους ενημερώνουν τους άνδρες τους. Λόγω των χαρακτηριστικών της εχθρικής απειλής (μέγεθος απειλής, επιθετική διάταξη κατοχικών στρατευμάτων, πολεμική επάνδρωση, κοκ) και των ιδιαιτεροτήτων του κυπριακού επιχειρησιακού περιβάλλοντος (έλλειψη επιχειρησιακού βάθους, εχθρική ικανότητα διεξαγωγής επιθετικών επιχειρήσεων με ελάχιστη προειδοποίηση, εκμετάλλευση ουδετέρας ζώνης, κοκ) η ενεργοποίηση της Εθνικής Φρουράς για την αντιμετώπιση θερμού επεισοδίου, κρίσεως ή συρράξεως, προσλαμβάνει εντελώς διαφορετική διάσταση από τον χερσαίο ή νησιωτικό ελλαδικό χώρο όπου η στρατηγική προειδοποίηση κατά τη διάρκεια κλιμάκωσης ανέρχεται σε μερικά 24ώρα (τουλάχιστον 48 ώρες). 

Οι ομαδάρχες θέτουν σε ετοιμότητα τους άνδρες τους για ταχεία αραίωση του τμήματος σε Προωθημένο Χώρο Διασποράς (ΠΧΔ) σε ημιορεινή περιοχή της επαρχίας Λευκωσίας. Με προειδοποίηση 15 λεπτών το Τμήμα διατάζεται να κινηθεί προς τον ΠΧΔ «Κ161» (κωδική ονομασία για σκοπούς άσκησης) και οι ομάδες αρχίζουν να κινούνται αυτόνομα προς τον προορισμό τους χωρίς να προσελκύουν το ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια της κίνησής τους στο οδικό δίκτυο. Η τακτική πλαισίωση της άσκησης – η οποία εξακολουθεί να παραμένει άγνωστη στο προσωπικό των ειδικών ομάδων – προβλέπει την ανάπτυξη αριθμού ομάδων σε ολόκληρη σχεδόν τη χερσαία επικράτεια της ελεύθερης Κύπρου με κλιμάκωση ενεργειών. 

Επιδίωξη της διοίκησης του ΤΕΟ είναι η εκμετάλλευση της μορφολογίας του κυπριακού εδάφους και των συχνών μεταβολών και διακυμάνσεων που παρουσιάζει σε περιοχές επιχειρησιακού ενδιαφέροντος και η ταυτόχρονη δράση αυτόνομων ομάδων σε δασώδης ορεινές περιοχές, σε παραθαλάσσιες τοποθεσίες και εντός κατοικημένων τόπων.

Στελέχη της Διοίκησης Καταδρομών με τη νέα “ψηφιακή” παραλλαγή.

Προοπτικές των Ειδικών Δυνάμεων

Παρά τη μακροχρόνια απουσία ούριου ανέμου στην ΕΦ την τελευταία δεκαετία, η Διοίκηση Καταδρομών, με τις προσπαθείς των διοικητών της και τους αξιέπαινους κόπους του μόνιμου και κληρωτού προσωπικού της, κατάφερε σε αυτή τη δεκαετία της πολιτικής-πολιτειακής οπισθοδρόμησης και της κοινωνικής απαξίωσης των εθνικών αξιών, να κρατήσει πολύ ψηλά το επίπεδο, το ήθος, την πειθαρχία, και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Δυνάμεων Καταδρομών στην Κύπρο. Η παρουσία στην αρχηγεία της ΓΕΕΦ του Αντιστρατήγου Στυλιανού Νάση και η αφοσίωση που επιδεικνύει για την επιχειρησιακή αναδόμηση της ΕΦ έχει καταλυτικές συνέπειες για τη μελλοντική πορεία και μετεξέλιξη των ειδικών δυνάμεων στη μεγαλόνησο. 

Ο Αρχηγός, έχοντας ουσιαστική αντίληψη της διεξαγωγής ειδικών επιχειρήσεων στο διεθνές περιβάλλον αλλά και πλήρη συναίσθηση της κατοχικής απειλής, προωθεί κρίσιμες επιχειρησιακές αλλαγές για αναβάθμιση τόσο του ρόλου και των αποστολών του ΤΕΟ όσο και της επιχειρησιακής αξιοποίησης της ΔΚΔ. Το ενδιαφέρον εστιάζεται στην ουσιαστική ενίσχυση (οπλισμός, αποστολές, συγκρότηση, πολεμική οροφή) του Τμήματος Ειδικών Ομάδων και του επιχειρησιακού ρόλου των Μοιρών Καταδρομών (κληρωτό προσωπικό, μόνιμα στελέχη, οπλισμός, αποστολές, ειδικές επιχειρήσεις). 

Το επιχειρησιακό όραμα του Α/ΓΕΕΦ σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα της ΔΚΔ, το υψηλό επίπεδο των αξιωματικών και υπαξιωματικών που υπηρετούν στις Δυνάμεις Καταδρομών της ΕΦ και την πολύτιμη ελλαδική στρατιωτική παρουσία, αποτελούν ελπιδοφόρα συγκυρία για τη μελλοντική πορεία των ειδικών δυνάμεων στην ημικατεχόμενη εσχατιά του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πέτρος Σαββίδης, Μ.Ρhil. Ηistory (Glasgow) για την εφημερίδα Φιλελεύθερος. Το ρεπορτάζ παρουσιάζεται στο περιοδικό αμυντικών θεμάτων Δούρειος Ίππος, τεύχος 11, Ιούνιος 2012.


Πηγή

Βάση επιθέσεων η Κύπρος

Την Κύπρο ως βάση εξόρμησης για την πραγματοποίηση αεροπορικών επιθέσεων στη Συρία, είχαν υποδείξει επιτελείς από τη Βρετανία, τη Γαλλία και του αμερικανικού Πενταγώνου, σε συζητήσεις που είχαν με αναλυτές του Stratfor, σε διάλογο που έγινε γνωστός χθες και που διέρρευσε από τα υποκλαπέντα e-mail του αμερικανικού οργανισμού, τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα το Wikileaks.

Πιο συγκεκριμένα, σε e-mail με ημερομηνία 7 Δεκεμβρίου 2011, αναλυτής του Stratfor -ο οποίος φέρει το ηλεκτρονικό όνομα «bhalla»- εκθέτει τα συμπεράσματά του από συνομιλίες που είχε στο αμερικανικό Πεντάγωνο με επιτελείς από το τμήμα στρατηγικών μελετών (U.S. Air Force strategic studies group) της USAF. «Τύποι οι οποίοι περνούν όλο τον χρόνο τους με το να καταλάβουν και στη συνέχεια να εξηγήσουν στον αρχηγό της αμερικανικής Αεροπορίας τη μεγάλη εικόνα των περιοχών στις οποίες δραστηριοποιούνται οι ΗΠΑ», όπως περιέγραψε χαρακτηριστικά στο e-mail του ο αναλυτής του Stratfor τους συνομιλητές του.

Η ομάδα αυτή της USAF αποτελείτο από τέσσερα άτομα στο επίπεδο του αντισμηνάρχου, αλλά το ενδιαφέρον σημείο είναι ότι από τα τέσσερα αυτά άτομα τα δύο ήταν αντιπρόσωποι από τη Βρετανία και τη Γαλλία, κάτι που κάνει τις πληροφορίες αυτές ακόμη πιο έγκυρες, εξαιτίας της ύπαρξης των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο.

Κανένα πρόβλημα από την Κυβέρνηση
Θεωρείται βέβαιο πως ο Βρετανός αντιπρόσωπος στο τμήμα στρατηγικών μελετών της USAF είχε εξασφαλίσει την έγκριση της κυβέρνησής του -τουλάχιστον σε πολιτικό επίπεδο- για τη χρήση των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο (και πιο ειδικά της ΑΒ της RAF στο Ακρωτήρι), σε περίπτωση αεροπορικών επιδρομών στη Συρία. Μια έγκριση για την οποία θεωρείται εξίσου βέβαιο ότι θα είχε ενημερωθεί (ή τουλάχιστον οι Βρετανοί θα φρόντιζαν να ενημερώσουν την κυπριακή Κυβέρνηση), θεωρώντας βέβαιη τη συνεργασία της.

«Χωρίς κανέναν κόπο»
Όπως περιγράφει στο e-mail του ο «bhalla», η συζήτηση περιεστράφη στην επιλογή μιας εναέριας εκστρατείας στη Συρία και στο ποιοι θα έπρεπε να ήταν οι αντικειμενικοί σκοποί αυτής, λέγοντας πως σε περίπτωση που θα εκδηλωθεί, η επιχείρηση στη Λιβύη θα μοιάζει «σαν βόλτα σε πάρκο», εξαιτίας των ισχυρών αντιαεροπορικών δυνάμεων της Συρίας. Μάλιστα, εάν οι επιτελείς του Πενταγώνου γνώριζαν και την επικείμενη άφιξη των S-300 -η οποία δεν είχε πραγματοποιηθεί ακόμη-, τότε θα σκέφτονταν διπλά το ενδεχόμενο μιας επιδρομής στη Συρία.

«Η κύρια βάση που θα χρησιμοποιήσουν θα είναι η Κύπρος και αυτό χωρίς κανέναν κόπο. Οι Βρετανοί και οι Γάλλοι θα πετάνε από εκεί. Μάλιστα όλοι τους τονίζουν συνέχεια το πόσα μέσα έχουν εκεί και πόσες αποστολές αναγνώρισης πραγματοποιούνται από εκεί. Αλλά πρόκειται να υπάρξει αρκετή σύγχυση αναφορικά με τη στρατιωτική επέμβαση και τις επιθέσεις από αέρος και τι τελικά αυτές θα καταφέρουν», αναφέρει ο «bhalla» στο e-mail του σε κάποιον ανώτερο μέσα στο Stratfor.

Ετοιμάζουν και ειδικές δυνάμεις
Ακόμη μια ενδιαφέρουσα διαπίστωση, η οποία βέβαια σήμερα έχει γίνει γνωστή, είναι για τις ομάδες ειδικών δυνάμεων από διάφορες χώρες που δρουν στο έδαφος της Συρίας. «Μετά από κάποιες ώρες συζήτησης παραδέχθηκαν, χωρίς όμως να το πουν ανοικτά, ότι ειδικές δυνάμεις από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιορδανία και την Τουρκία βρίσκονται ήδη (Δεκέμβριος 2011) στο έδαφος της Συρίας πραγματοποιώντας αποστολές, επικεντρωμένες κυρίως στην αναγνώριση και στην εκπαίδευση των ανταρτικών δυνάμεων.

Έχουν ενημερωθεί να είναι έτοιμοι διά παν ενδεχόμενο και έτοιμοι να δράσουν σε διάστημα 2 έως 3 μηνών, αλλά οι συνομιλητές μου τόνισαν ότι η αποστολή των ειδικών δυνάμεων στη Συρία έχει τον χαρακτήρα ενός εναλλακτικού σχεδίου και όχι του κύριου σχεδίου επίθεσης».

Πηγή: defencenet.gr

Παρουσιάστηκε στα Ανώγεια το βιβλίο των Γ. Φασουλά και Γ. Σκάλκου "ΝΙΚΗ στη Νεκρή Ζώνη", για τους 300 του Μάλεμε που πολέμησαν στην Κύπρο το 1974

του  Μ. Λαμπαθάκη

Στα Ανώγεια, την πρώτη μέρα του Αυγούστου, σε μία κατάμεστη πλατεία στο Αρμί οι δημοσιογράφοι της ΝΕΤ Γιάννης Φασουλάς και Γιάννης Σκάλκος παρουσίασαν το βιβλίο τους "ΝΙΚΗ στη Νεκρή Ζώνη", αλλά και το ντοκιμαντέρ που συνοδεύει το βιβλίο για τους "300" του Μάλεμε που πολέμησαν στην Κύπρο το 1974.

Ιστορικές στιγμές "απλώθηκαν" στο ιστορικό χωριό του Μυλοποτάμου Ρεθύμνου μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, αλλά και από τις μαρτυρίες των πρωταγωνιστών της μοναδικής στα χρονικά των ενόπλων δυνάμεων επιχείρησης.

«Το βιβλίο είναι ξεχωριστό και φωτίζει άγνωστες στο ευρύτερο κοινό πλευρές μιας στρατιωτικής επιχείρησης που δεν έχει προηγούμενο», τόνισε ο πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας Ιωσήφ Ιωσήφ, εκπροσωπώντας στην εκδήλωση τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, και επισήμανε ότι «η αρχική καταγραφή των συνεντεύξεων με εικόνα και ήχο, το καθιστούν σημαντική πρωτογενή πηγή πληροφοριών».

«Το βιβλίο-ντοκιμαντέρ αποτελεί μια ιστορική παρακαταθήκη καθώς έρχεται να καλύψει ένα κενό στη σύγχρονη βιβλιογραφία και ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας» σημείωσε ο δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης, προσθέτοντας: «Οι 29 καταδρομείς και οι 4 αεροπόροι που έχασαν τη ζωή τους το κρίσιμο βράδυ της 21ης προς 22α Ιουλίου, ανάμεσα τους και αρκετοί Κρητικοί, από εκεί ψηλά που μας βλέπουν στέλνουν ένα καθαρό μήνυμα: ο αγώνας για λευτεριά, δημοκρατία, εθνική αξιοπρέπεια συνεχίζεται...».

Ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης Μπάμπης Αποστολάκης, έφεδρος ανθυπολοχαγός το 1974, περιέγραψε την επιχείρηση "ΝΙΚΗ" καθώς και τις μάχες που έδωσε η Α΄ Μοίρα Καταδρομών στην Κύπρο.

Η έκπληξη της βραδιάς ήταν η ζωντανή συνέντευξη που έδωσε στους συγγραφείς ο ηρωικός πιλότος Ευάγγελος Πετρουλάκης, κυβερνήτης του αεροσκάφους "ΝΙΚΗ 15". Ο Ρεθεμνιώτης πιλότος ανέφερε πως παράκαμψε διαταγές και εντολές και πέταξε για την Κύπρο μεταφέροντας τρεις τόνους πυρομαχικά.

Ένας από τους πλέον δυναμικούς ιερείς εκεί στα ορεινά του Ψηλορείτη, ο παπα- Ανδρέας Κεφαλλογιάννης, μίλησε για αποκαλυπτική έρευνα του Γιάννη Φασουλά και του Γιάννη Σκάλκου, για τη δράση των "300" του Μάλεμε της Α΄ Μοίρας η οποία «στέλνει ένα πεντακάθαρο μήνυμα, υπογραμμίζει μια μεγάλη αλήθεια: ότι όσοι δεν λιποψυχούν, δεν υποχωρούν, δεν συμβιβάζονται, δεν υποτάσσονται πετυχαίνουν να κρατήσουν ζωντανά τα ιερά και τα όσια της πατρίδας του έθνους τους».

Όπως σημείωσαν οι συγγραφείς Γιάννης Φασουλά και Γιάννης Σκάλκος, το βιβλίο-ντοκιμαντέρ γράφτηκε και γυρίστηκε στα σημεία όπου έλαβαν χώρα τα γεγονότα: στο Μάλεμε της Κρήτης, όπου είναι και η έδρα της Α΄ΜΚ και στην Κύπρο, στο εγκαταλελειμμένο σήμερα αεροδρόμιο της Λευκωσίας, εκεί όπου «έδωσαν μια καθοριστική μάχη για το μέλλον τόσο της κυπριακής πρωτεύουσας, όσο και της Κύπρου γενικότερα».

Οι δυο δημοσιογράφοι ανέφεραν ότι έγραψαν το βιβλίο «για να αναδείξουμε την προσφορά και τη γνωστή-άγνωστη ΝΙΚΗ των 300 του Μάλεμε .... οι συνέπειες της οποίας ακόμα δεν έχουν επαρκώς μετρηθεί», ενώ έκαναν λόγο για "αγνωμοσύνη" και "αχαριστία" της ελληνικής Πολιτείας που επιμένει να μην αναγνωρίζει τους μαχητές της Κύπρου» γιατί «δεν θέλει να παραδεχτεί επισήμως ότι ήρθε σε σύγκρουση με την Τουρκία.

Πηγή

«Νίκη στη νεκρή ζώνη»

Την επιχείρηση αυτοκτονίας των μεταγωγικών αεροσκαφών τύπου Νοράτλας της Πολεμικής Αεροπορίας, τα οποία μετέφεραν, εν μέσω εχθρικών και …φίλιων πυρών του αεροδρομίου της Λευκωσίας, 344 Έλληνες καταδρομείς για να πολεμήσουν τον Αττίλα, καταγράφει το βιβλίο "Νίκη στη Νεκρή ζώνη", που έγραψαν οι δημοσιογράφοι Γιάννης Φασουλάς και Γιάννης Σκάλκος.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Αγαθός Λόγος», με πρόλογο του πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας Ιωσήφ Ιωσήφ ο οποίος τονίζει πως "Τριάντα οκτώ χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή οι αφηγήσεις των πρωταγωνιστών της παράτολμης αποστολής ξαναφέρνουν στη μνήμη μας τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στον Κυπριακό λαό σε κρίσιμες ώρες", υπογραμμίζοντας ότι "πολλοί έδωσαν τη ζωή τους ενώ άλλοι είναι ακόμη αγνοούμενοι και εμείς υποκλινόμαστε μπροστά στην προσφορά όλων".

Στις 285 σελίδες οι δημοσιογράφοι-ερευνητές παρουσιάζουν τα ντοκουμέντα και τις προσωπικές μνήμες των αξιωματικών και οπλιτών , βάσει συνεντεύξεων που πήραν και οι οποίες συνθέτουν μια γνωστή στις ένοπλες δυνάμεις αλλά , εν πολλοίς, άγνωστη στο ευρύ ελληνικό κοινό ιστορική αποστολή:

Στις 21 Ιουλίου του 1974 η Α΄ Μοίρα Καταδρομών που έδρευε στο Μάλεμε Χανίων διατάσσεται να ετοιμασθεί για μεταβεί στην Κύπρο όπου έχει αρχίσει ,από την προηγούμενη μέρα, η απόβαση των Τούρκων. Το χουντοκρατούμενο Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων , μετά από συνεχείς ματαιώσεις και υπαναχωρήσεις, δίνει εντολή στους πιλότους των αεροσκαφών να παραλάβουν τους κομάντος και να τους μεταφέρουν στη φλεγόμενη Μεγαλόνησο .Κωδικός επιχείρησης : "Νίκη". Οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων δέχονται με ενθουσιασμό την είδηση. Κατευθύνονται στο αεροδρόμιο με τα φορτηγά αυτοκίνητα τραγουδώντας το ριζίτικο τραγούδι "πότε θα κάνει ξαστεριά", ενώ ο κόσμος ,από τα χωριά που περνούσαν, τους επευφημούσαν φωνάζοντάς τους "καλό βόλι".

Για να μην γίνουν αντιληπτά τα αεροσκάφη από την τουρκική αεροπορία, που αλώνιζε την περιοχή πέριξ της Κύπρου, τα παλαιού τύπου Νοράτλας απογειώθηκαν νύχτα με διαφορά πέντε λεπτών. Πετούσαν σε χαμηλό ύψος πάνω από τη θάλασσα, με ταχύτητα 150 μιλίων, έχοντας απόλυτη σιγή ασυρμάτου, που σημαίνει ότι πήγαιναν χωρίς καμία επικοινωνία και με τα φώτα πλεύσεως σβηστά, στα όρια του FIR Aθηνών - Καϊρου , με οριακά καύσιμα για την επιστροφή.

Μετά από πτήση 3, 5 ωρών μέσα σε βαθύ σκοτάδι, οι πιλότοι εντόπισαν το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και άρχισαν την διαδικασία προσγείωσης .Όμως: τα αεροπλάνα δέχθηκαν σφοδρά αντιαεροπορικά πυρά όχι από τους Τούρκους, αλλά από Κύπριους και Έλληνες που-από έλλειψη συντονισμού ελληνικού αρχηγείου και κυπριακών δυνάμεων - νόμιζαν ότι ήταν Τουρκικά προοριζόμενα να καταλάβουν το αεροδρόμιο!..

Αποτέλεσμα: να καταρριφθεί από φίλια πυρά ένα αεροπλάνο με νεκρούς τα 4 μέλη του πληρώματος και 27 από τους 28 καταδρομείς. Επίσης υπήρχαν 2 νεκροί καταδρομείς από τα άλλα αεροσκάφη και 9 τραυματίες. Σοβαρές ζημιές από τα πυρά είχαν τρία αεροπλάνα και επειδή δεν μπόρεσαν να πετάξουν έμειναν για πάντα στο νησί. Τα υπόλοιπα 9 γύρισαν διάτρητα από σφαίρες . Ένα δεν είχε μπορέσει να βρει την Κύπρο και προσγειώθηκε στη Ρόδο…

Σύμφωνα με τα στρατιωτικά δεδομένα, οι απώλειες αυτές, που υπερβαίνουν το 30% των δυνάμεων - και μάλιστα από φίλια πυρά- επισύρουν την παραδειγματική τιμωρία των αρχηγών. Η ηγεσία της χουντικής αεροπορίας , επισημαίνουν οι ερευνητές, είχε διαβεβαιώσει τους επικεφαλής ότι… δεν διέτρεχαν κανέναν κίνδυνο ,αφού η περιοχή ελεγχόταν από φίλιες δυνάμεις. "Και όμως, για αυτή την εγκληματική αμέλεια κανείς από τους τότε υπεύθυνους δεν έχει λογοδοτήσει μέχρι σήμερα" τονίζουν .

Από το φόβο μήπως αποκαλυφθεί ότι η Ελλάδα συμμετέχει σε ακήρυκτο πόλεμο, αλλά και από το γεγονός ότι τα σώματα ήταν καμένα, τα υπολείμματα των ηρωικών νεκρών θάφτηκαν πρόχειρα στο λόφο της Μακεδονίτισσας όπου έπεσε το φλεγόμενο αεροπλάνο. Σε όσους μπόρεσαν να αναγνωρίσουν τις σορούς, έγραψαν τα ονόματα πάνω σε ένα χαρτόνι...Ακόμη και σήμερα οι επιστήμονες, που κάνουν εκταφές στα πλαίσια του ΟΗΕ, δεν κατάφεραν να ταυτοποιήσουν όλα τα λείψανα…

Όσον αφορά τους καταδρομείς, αυτοί εγκαταστάθηκαν στο νησί και πήραν μέρος στη μάχη του αεροδρομίου ,για να επιστρέψουν σταδιακά στην Ελλάδα μέχρι το 1976, παλεύοντας χρόνια να αναγνωρισθεί επισήμως η προσφορά τους, κάτι που πέτυχαν μόλις τα τελευταία χρόνια.

Το βιβλίο αυτό έρχεται να καταδείξει την τραγική μοίρα αυτών που καλούνται πεθάνουν για την πατρίδα: όπου η προδοσία των "επιφανών" οδηγεί στον ηρωισμό των αφανών.

Πηγή

1974. Μάχη αεροδρομίου Λευκωσίας: Η πρώτη ελληνική επιτυχία

Η ηρωική μάχη που έδωσαν οι Ελληνοκυπριακές δυνάμεις στο χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας για να αποτρέψουν την κατάληψή του από τον τούρκο εισβολέα ήταν από τις πλέον καθοριστικές μάχες στην Κύπρο τον Ιούλιο του ΄74. Ένα ολόκληρο σύνταγμα του τουρκικού στρατού σχεδόν 2000 άνδρες αποδεκατίζεται από τους Έλληνες καταδρομείς τριών λόχων, ύστερα από πείομονα Ελληνική αντίσταση. Στο κείμενο που ακολουθεί περιγράφεται η ηρωική προσπάθεια των δυνάμεων καταδρομών που οδήγησε στην απόκρουση αυτή της τουρκικής διείσδυσης η οποία επιχειρήθηκε όσο κρατούσε η ανακωχή και η οποία επιπρόσθετα αποτέλεσε την πρώτη Ελληνική επιτυχία στην Κύπρο τις δύσκολες εκείνες ημέρες για τον Ελληνισμό.

Το ξημέρωμα της 23/07, κατά την διάρκεια της ανακωχής, ο Ταγματάρχης (ΠΖ) Καταδρομών Παπαμελετίου ήταν ζωσμένος από φίδια. Από τη μία είχε πληροφορηθεί για τον φρικτό θάνατο των 27 παλικαριών που επέβαιναν στο "Νίκη 4". Όποιος υπηρέτησε στις Καταδρομές γνωρίζει πολύ καλά την ειδική ψυχολογική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε αξιωματικό και στρατιώτη. Από την άλλη, ήξερε ότι δεν ήταν ακόμα ώρα για δάκρυα, αφού δεν έτρεφε ψευδαισθήσεις… 

Ήξερε καλά ότι οι Τούρκοι θα εκμεταλλευθούν την ανακωχή και θα επιχειρήσουν κατάληψη του αεροδρομίου. Αυτός βλέπεις δεν ήταν ποτέ καλός στις δημόσιες σχέσεις. Δεν διέθετε την απαιτούμενη ευφράδεια, ούτε καν την στοιχειώδη φωτογένεια. Διέθετε όμως πλήρη την επίγνωση της ευθύνης του, έναντι των στρατιωτών του και της Πατρίδας του. 

Γι αυτό συνήθιζε να προλαβαίνει ο ίδιος τις εξελίξεις προτού να τον προλάβουν αυτές… Δεν άργησε να επαληθευθεί. Σε λίγο έλαβε πληροφορίες ότι μεγάλη Τουρκική Δύναμη προωθείτο προς την περίμετρο του αεροδρομίου, με σκοπό την κατάληψή του…Διάταξε τους τρεις λόχους της Μοίρας του, να ετοιμαστούν. Ο 41ος απλώθηκε ανά διμοιρία, στους τρεις ορόφους του κτιρίου του αερολιμένα, ο 42ος αριστερά και ο 43ος πίσω από την κάθετη λεωφόρο που οδηγούσε στο κτίριο. 

Στο χώρο του αεροδρομίου, εκεί που είχε τοποθετηθεί ο λόχος του Κιουτσούκη, υπήρχε και ο ουλαμός των Μ-8 που παρείχαν μία στοιχειώδη προστασία τόσο στους άντρες της Α΄Μοίρας, όσο και σε κείνους της ΕΛΔΥΚ που είχαν καταφθάσει λίγο πιο πριν. Επικεφαλής των ελληνικών δυνάμεων που βρίσκονται στο αεροδρόμιο είναι ο ηρωϊκός ταγματάρχης από την Κρήτη, Βασίλειος Μανουράς. 

Οι Έλληνες κομάντος άφησαν την Τουρκική δύναμη (ένα Τάγμα) να πλησιάσει διασπασμένη σε δύο σχηματισμούς.. Όταν πλησίασαν αρκετά, έγινε κόλαση. Από την ταράτσα του κτιρίου τα πυρά της διμοιρίας Μπένου ήταν κάθετα, ενώ ο 42ος έριχνε οριζόντια. Η Τουρκική Δύναμη "θερίστηκε". Κάποιοι προσπάθησαν να καλυφθούν πρόχειρα και να ανταποδώσουν τα πυρά, αλλά γρήγορα το μετάνιωσαν. 

Οι Καναδοί παρατηρητές πληροφορούν τους Τούρκους που τα έχουν χαμένα (με τους άμαχους γέροντες τα γυναικόπαιδα και τους άτακτους Κύπριους υπερασπιστές, τα είχαν πάει μέχρι εκείνη την ώρα αρκετά καλά…) για την ακριβή δύναμη που υπερασπίζεται το αεροδρόμιο και μετά από λίγη ώρα οι εισβολείς επιτίθενται μετωπικά με πολλαπλάσια δύναμη. Τα πυρά των Ελλήνων Καταδρομέων τους θερίζουν κατά κύματα. Η θερμοκρασία είναι 40ο , ο ιδρώτας καίει τα μάτια των Ελλήνων πολεμιστών, μα τα πολυβόλα τους αφανίζουν τους επιτιθέμενους Τούρκους. 

Οι φιλότουρκοι Καναδοί από το παρατηρητήριο ουρλιάζουν με απογοήτευση…Οι επιτιθέμενοι υποχωρούν βρίσκοντας καταφύγιο σε ένα δασύλλιο, που ήταν δίπλα στο Στρατόπεδο των Καναδών. Οι Ελληνικές απώλειες μέχρι εκείνη τη στιγμή: Ο σοβαρός τραυματισμός του Καταδρομέα Ανδρουλάκη και ο ηρωικός θάνατος Του Αρχιλοχία (ΤΘ) Αθανασίου Φωτόπουλου, που ακάλυπτος προχωρούσε βρίζοντας προς το Τουρκικό "γιουρούσι", θερίζοντάς το. 

Σε μία ώρα ένα Τουρκικό ολόκληρο Σύνταγμα (2.000 άντρες) επιτίθεται μανιασμένα, κάνοντας "γιουρούσι", αλλά δέχεται σφοδρά πυρά από τους 41ο και 42ο λόχους που το χτυπάνε ανηλεώς και το αποδεκατίζουν. Σε λίγο, μετά τα Μ-8, αναλαμβάνει ο 43ος με τα Μ-79 (φορητά βομβοβόλα). Οι Τούρκοι τρέχουν υποχωρώντας πανικόβλητοι, άλλοι προς τη ρεματιά και άλλοι προς το αλσύλλιο. Οι πρώτοι θερίστηκαν από διασταυρούμενα πυρά των άλλων δύο λόχων. Μερικοί από τους δεύτερους ανέβηκαν στο Τουρκικό παρατηρητήριο ενός ανώνυμου λόφου. Κάποιος Καταδρομέας ούρλιαξε δείχνοντας με το δάχτυλο προς το ύψωμα. 

"Επάνω…εκεί,… επάνω στο σπιτάκι μπήκαν Μεμέτια…Είναι περίπου 800 m ..φάτε τους τώρα… "

Δεν πρόλαβε να τελειώσει… Κάποιοι από τους δύο άλλους λόχους ρίχνουν βομβίδες λευκού φωσφόρου και στο αλσύλλιο γίνεται κόλαση, καθώς κατακαίγονται όσοι Τούρκοι είχαν καταφύγει εκεί… 

Ο Μπένος δίνει εντολή στον σκοπευτή του ΠΑΟ να σκοπεύει προς το παρατηρητήριο. Το βλήμα σκάει δίπλα από τον στόχο. Οι Τούρκοι που είχαν φωλιάσει εκεί, φεύγουν πανικόβλητοι καθώς πιστεύουν ότι δέχονται μαζική επίθεση με όλμους. 

Τα αεροδρόμιο δεν έπεσε τελικά στα χέρια των Τούρκων, αφού το απόγευμα κατέφθασαν οι επικεφαλής των Δυνάμεων του ΟΗΕ και από το ΓΕΕΦ διετάχθη παύση πυρός.

Πηγή

Καταδρομείς μεγάλων αποστάσεων;

Παίρνει σιγά σιγά επίσημη μορφή η οργάνωση των ανδρών που υπηρέτησαν στις ειδικές δυνάμεις των ένοπλων δυνάμεων μετά τη λήξη της θητείας τους. Όμως, η εμπειρία από την «αξιοποίησή» τους αυτή ως παραστρατιωτικού σώματος δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική.

Ακόμα μια φορά, στις οργανωμένες παρελάσεις που διεξάγονται για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, δίπλα στους φαντάρους και στα σχολεία, έδωσε το «παρών» και μία ακόμη οργανωμένη συλλογικότητα: οι σύλλογοι έφεδρων καταδρομέων που, εδώ και μία δωδεκαετία, διεκδικούν το δικαίωμα να «τιμήσουν» με τον δικό τους τρόπο την εθνική επέτειο.

Η αρχή έγινε στις 26 Οκτωβρίου, στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης, με συνθήματα περί «βαρβάρων», που προκάλεσαν την αντίδραση των δημοκρατικών ΜΜΕ. Ακολούθησε η πρόσφατη (13/2) ψήφιση του νομοσχεδίου «Ρυθμίσεις θεμάτων αναπήρων πολέμου, προσωπικού του ΥΠΕΘΑ και άλλες διατάξεις», με το οποίο οι τοπικοί «σύνδεσμοι εφέδρων» αποκτούν πλέον θεσμικό ρόλο και μάλιστα διασυνδέονται επισήμως με τα αντίστοιχα «Γραφεία Εφέδρων» του υπουργείου Αμυνας. 

Δεν είναι η πρώτη φορά που το «εφεδροκαταδρομικό κίνημα» εμφανίζεται μεταπολιτευτικά στο πολιτικό και κοινωνικό στερέωμα της χώρας! Το 1997, άλλωστε, είχαμε επανειλημμένα ασχοληθεί με αρκετές πτυχές της δραστηριότητας αυτών των συλλόγων, οι οποίες άπτονταν τόσο της εσωτερικής όσο και της εξωτερικής πολιτικής (επεισοδιακή παρέλασή τους στην Κέρκυρα ενάντια στη θέληση των τοπικών αρχών, εκστρατεία «Κίμων '97» με φουσκωτά στην Κύπρο). 

Όπως διαπιστώνουμε σήμερα, η δράση αυτή είχε πλευρές πολύ πιο σοβαρές (κι οπωσδήποτε πολύ πιο επικίνδυνες) απ' ό,τι έδειχνε εξωτερικά. 

Το αποκαλύπτει, μιλώντας στον «Ιό», ένας από τους έφεδρους καταδρομείς της εποχής, που συμμετείχε ενεργά στην αντίστοιχη αθηναϊκή Λέσχη. Για προφανείς λόγους, ο συνομιλητής μας ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία του. 

Η «απόβαση» του 1994

*Η ιστορία μας ξεκινάει το 1991, όταν η Λέσχη Ιερολοχιτών, που είχε δημιουργηθεί το 1985 από βετεράνους του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, αποφάσισε να κάνει άνοιγμα στις νεότερες γενιές, μετονομαζόμενη σε Λέσχη Καταδρομέων και Ιερολοχιτών. «Πήγαινες, έδινες το απολυτήριό σου και, αφού το εξέταζαν, σε καλούσαν και σου λέγαν ότι γίνεσαι δεκτός στη Λέσχη» εξηγεί ο συνομιλητής μας. Σταδιακά, ο αριθμός αυτών των νέων μελών της Λέσχης έφτασε τα 200 περίπου. 

*Στα τέλη του 1993, 70 περίπου μέλη εκλήθησαν ατομικά σε βραδινή σύσκεψη στα γραφεία της Λέσχης, στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού: «Μαζευτήκαμε κεκλεισμένων των θυρών και μας ρώτησαν ποιοι δέχονται να λάβουν μέρος σε μία αποστολή εκτός Ελλάδας, η οποία επρόκειτο να γίνει σχετικά σύντομα, αλλά δεν ξέραμε πότε ακριβώς. Γι' αυτή την αποστολή έπρεπε να κάνουμε ασκήσεις προετοιμασίας, σε συνεργασία με τις Μοίρες Καταδρομών κι όχι αυτοτελώς. Από τα 70 άτομα, στην αρχή, πήγαμε τελικά οι 67».

*Τις επόμενες εβδομάδες «διέρρευσε» πως θα πάνε στην Κύπρο, το ακριβές περιεχόμενο της αποστολής παρέμεινε όμως μυστικό. Δεν έλειψαν, πάντως, κάποιες νύξεις: «Χωριστήκαμε σε ομάδες βατραχανθρώπων, σε ομάδες με εκρηκτικά και σε ομάδες για άλματα. Αρχικά η ιδέα ήταν να γίνει αεραποβατική επιχείρηση, μετά έλεγαν ότι θα συνεργαστούμε με τους δικούς μας τους Κύπριους για να πέσουμε νύχτα με αλεξίπτωτα σε συγκεκριμένα σημεία μέσα στα κατεχόμενα. Αυτό το φοβηθήκανε τελικά, γιατί την άλλη μέρα θα γινότανε πόλεμος. Γι' αυτό και πήγαμε με αεροπλάνο».

*Μετά τα Χριστούγεννα, οι 67 εθελοντές ενημερώνονται για την ημερομηνία της επιχείρησης: «Μας ζήτησαν να μην αναφέρουμε σε κανέναν (ούτε σε μανάδες, ούτε σε γυναίκες) πού θα πάμε και τι θα κάνουμε. Πλήρης μυστικότητα». Από την Ελλάδα θα 'παιρναν μαζί τους φόρμες, βάρκες, φουσκωτά κ.λπ., προσφορά μιας γνωστής εταιρείας αθλητικών ειδών που δεν γνώριζε πώς ακριβώς επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν. Στην Κύπρο θα προμηθεύονταν, από τους εκεί ομολόγους τους, «ό,τι είχε να κάνει με όπλα».

*Η επιχείρηση αρχίζει στις 12 Ιανουαρίου 1994. «Μαζευτήκαμε στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας βράδυ. Εκεί μας κάναν ένα τυπικό έλεγχο στα διαβατήρια, τα οποία δεν χρειάστηκαν καν, αφού δεν περάσαμε απ' τον παραμικρό έλεγχο. Βγήκαμε εκτός Ελλάδος χωρίς να φαίνεται πουθενά. Φορτώσαμε τα υλικά σ' ένα στρατιωτικό μεταγωγικό C-130 που μας περίμενε κι επιβιβαστήκαμε. Ο φάκελος της άσκησης ανοίχτηκε πάνω στο αεροπλάνο, μία ώρα πριν προσγειωθούμε στο νησί». 

Παιχνίδια με τη φωτιά

*Το επίσημο πρόγραμμα, αυτό που διαφημίστηκε αργότερα από τα ειδικευμένα στρατιωτικά περιοδικά, περιλάμβανε «κάποια εθιμοτυπική κατάθεση στεφάνου» και συνεστιάσεις γνωριμίας με τα μέλη του Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων. 

Υπήρχε, ωστόσο, κι ένα δεύτερο, μυστικό σκέλος: « Όταν ανοίχτηκε ο φάκελος μας είπαν ότι μια ομάδα, τα βατράχια, θα κάνουν μαζί με κάποιους Κύπριους μια νυχτερινή αποστολή καθαρά επιχειρησιακή, σε τούρκικο έδαφος. Άλλα σενάρια αφορούσαν δολιοφθορές μέσα σε τούρκικο έδαφος. Όχι μεγάλης έκτασης, συμβολικού τύπου. Μήνυμα, απλά, ότι είμαστε εδώ πέρα».

*Η άφιξη του C-130 στη Μεγαλόνησο υπήρξε επεισοδιακή: «Την ώρα που προσγειώθηκε το αεροπλάνο, μας είπανε να βγει η πρώτη ομάδα με μια σημαία των καταδρομών και μια ελληνική, για να δείξουμε ότι οι Ελληνες καταδρομείς πατήσαμε ξανά το έδαφος της Κύπρου μετά από 20 χρόνια. Ενώ έχει ανοίξει η πόρτα και το άγημα είναι έτοιμο να βγει, βλέπουμε μια κινητικότητα περίεργη». Ήταν ένας εικονολήπτης του κυπριακού ΑΝΤ1, που κατάφερε να πλησιάσει τον διάδρομο με το επιχείρημα ότι θέλει να καταγράψει την υποτιθέμενη άφιξη της... Αλίκης Βουγιουκλάκη. «Τον συλλάβανε, του πήρανε την κασέτα και μετά μας έδωσαν εντολή να βγούμε». 

*Στη συνέχεια, οι ελλαδίτες καταδρομείς μεταφέρθηκαν για γεύμα στη Λέσχη των κυπρίων ομολόγων τους, δίπλα στην Πράσινη Γραμμή της Λευκωσίας. Εκτός από προπόσεις, το πρόγραμμα της βραδιάς περιλάμβανε και λίγη -ανομολόγητη- δράση: 

«Μια ομάδα, μ' επικεφαλής έναν Κύπριο που ήξερε πολύ καλά τα κατατόπια, περάσαμε κάτω από ένα τούνελ, μπήκαμε στα κατεχόμενα, πίσω από το φυλάκιο των Τούρκων, γράψαμε "Ζήτω η Ελλάς. ΛΟΚ" και βγήκαμε. Δεν μας πήρε είδηση κανένας. Μετά το τούνελ περάσαμε συρματοπλέγματα, όχι όμως ηλεκτροφόρα». 

*Τα σοβαρότερα, όμως, ήταν ακόμη μπροστά: Το μεσημέρι της επομένης, 13 Ιανουαρίου, το τμήμα καταθέτει στεφάνι στους πεσόντες της ΕΟΚΑ. Υστερα τους πηγαίνουν στο Παραλίμνι, για βραδινό γλέντι στην ταβέρνα της κυρίας Κατερίνας, που, όπως τους πληροφορούν, «έχει χάσει πέντε γιους καταδρομείς στον πόλεμο του '74» και τώρα «κρατάει εδάφη εκεί, δίπλα στην Πράσινη Γραμμή». Για τον συνομιλητή μας, το γλέντι αυτό δεν ήταν «παρά μια κάλυψη, για να μπορέσουμε εμείς να μπούμε στα κατεχόμενα. Ξαφνικά, εκεί που καθόμασταν, ήρθανε σ' έναν έναν, στην ομάδα που θα κάναμε κατάδυση, και μας είπαν στο αυτί να μη φάει κανείς. Οι άλλοι φάγανε».

Εκείνοι και τα ΜΜΕ

*Η ομάδα των βατραχανθρώπων αποτελούνταν από πέντε έφεδρους ελλαδίτες! «Μας πήρανε, σ' ένα εκκλησάκι που ήτανε πάνω στη θάλασσα, στο ακρωτήρι στο Παραλίμνι. Εκεί μας περιμένανε δύο Κύπριοι, ένας υπολοχαγός εν ενεργεία κι ένας έφεδρος που είχε υπηρετήσει το '74 κι ήξερε τα μέρη. Αλλάξαμε φόρμες και διεισδύσαμε από τα βράχια στο τουρκικό έδαφος. Κολυμπήσαμε περίπου δυόμισι μίλια, σε ναρκοθετημένη περιοχή, κάναμε μια αλλαγή σημαίας και γυρίσαμε».

*Τα πράγματα είχαν, όμως, αρχίσει να σκουραίνουν: «Οταν βγήκαμε, είχαμε πρόβλημα. Οι Τούρκοι είχαν πληροφορηθεί πως έγινε ειδική αποστολή βατραχανθρώπων μέσα στο έδαφός τους και δώσανε σήμα μερικής επιστράτευσης, σηκωθήκανε ελικόπτερα και ψάχνανε να μας βρούνε μέσα στη θάλασσα. Είχανε βγει και οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ με τζιπάκια και προβολείς και ψάχνανε... Την ώρα που ήτανε να βγούμε, ακούμε μόνο κραυγές: "Τρέξτε, έρχονται οι ΟΗέδες, έρχονται οι ΟΗέδες"! Μας πέταξαν σκοινιά, ανεβήκαμε από τα βράχια κι έπρεπε μέσα σε δευτερόλεπτα να έχουμε μπει στα φορτηγά και να μας πάρουνε».

*Η καταδρομική αυτή ενέργεια θα σημάνει και το τέλος του ταξιδιού: 

«Πήγαμε στην 35 Μοίρα όπου μας περιποιηθήκανε οι άνθρωποι, είμαστε ταλαιπωρημένοι, και την επομένη μέρα είχε πορεία και διάφορες ασκήσεις στα δικά μας εδάφη. Τότε, όμως, μας ανακοινώσανε ότι η όλη ιστορία της αποστολής έχει διαρρεύσει και πρέπει να φύγουμε επειγόντως από το νησί. Μας βάλανε, λοιπόν, άρον άρον στο αεροσκάφος και γυρίσαμε στην Ελλάδα. Με την υπόσχεση, βέβαια, ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψουμε».

*Για τα κυπριακά ΜΜΕ, το ζήτημα επικεντρώθηκε κυρίως στη «σκανδαλώδη» αποκάλυψη της άφιξης των καταδρομέων από τον τοπικό ΑΝΤ1. 

Η έλευσή τους προαναγγέλθηκε στο δελτίο των 8.30 μ.μ., στις 11 μ.μ. ο σταθμός κατήγγειλε τη σύλληψη του δημοσιογράφου του και μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα πρόβαλε πλάνα απ' την προσγείωση του C-130. Κατά τις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, επρόκειτο για «απαράδεκτη εντυπωσιοθηρία» («Σημερινή» 15/1/94), αφού έτσι «ο ΑΝΤ1 έδωσε "όπλα" στην τουρκική πλευρά» («Αλήθεια» 15/1/94) και «οι Τουρκοκύπριοι εκμεταλλεύονται άγρια το θέμα των καταδρομέων» («Ελευθεροτυπία» 16/1/94). Ακόμη και το δ.σ. της κυπριακής Ένωσης Συντακτών έσπευσε να καταδικάσει το κανάλι, με το σκεπτικό ότι «η είδηση ήταν λανθασμένη, αλλά, και αν ήταν ορθή, δεν έπρεπε να μεταδοθεί».

*Τα ελλαδικά ΜΜΕ προτίμησαν, αντίθετα, ν' αποσιωπήσουν πλήρως τα συμβάντα. Οι όποιες αναφορές τους επικεντρώθηκαν στην υπογραφή ενός «πρωτοκόλλου τιμής» μεταξύ ελλαδιτών κι Ελληνοκυπρίων καταδρομέων. 

Κάπως διαφορετική στάση κράτησαν μόνο τα ειδικευμένα στρατιωτικά περιοδικά, που, παρά την εναρμόνισή τους με την επίσημη γραμμή, φρόντισαν ταυτόχρονα να κλείσουν το μάτι προς το ιδιαίτερο κοινό τους.

«Επιτυχία σημείωσε και η επίδειξη αυτοδυτών, που πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία Ελλήνων και Κυπρίων εφέδρων καταδρομέων» μας πληροφορεί π.χ. η « Άμυνα και Διπλωματία», ενώ ο «Σύγχρονος Στρατός» κάνει λόγο για «κοινές εκπαιδευτικές επιδείξεις βατραχανθρώπων και στρατιωτικές πορείες με φόρτο» που εντάσσονταν στην « Άσκησή "Δίον"». Υπαινικτικότερη όλων, η «Πτήση» εξηγεί τέλος πως «η επαφή των ελλαδιτών με τους Κυπρίους καταδρομείς συνεχίστηκε στα πλαίσια της άσκησης "ΔΙΩΝ". Δυστυχώς οι ξαφνικές νεροποντές που έπεφταν εκείνες τις ημέρες δεν επέτρεψαν την εκτέλεση των αλμάτων με αλεξίπτωτο που είχαν προγραμματιστεί. Καταδρομείς δεν σημαίνει όμως μόνο αλεξίπτωτο και οι έφεδροι βρήκαν την ευκαιρία να ασχοληθούν με άλλες δραστηριότητες». Το ίδιο έντυπο μας διαβεβαιώνει άλλωστε πως, «όταν θεαθούν καταδρομείς κοντά στην πράσινη γραμμή, ο συναγερμός από τους απέναντι είναι δεδομένος».

Η «μεταφορά» του 1996

*Οι ανορθόδοξες επιχειρήσεις των έφεδρων καταδρομέων δεν σταμάτησαν εδώ. Το 1995 η Λέσχη επισκέφθηκε ξανά τη μεγαλόνησο, με φουσκωτά, αλλά χωρίς επικίνδυνες «διεισδύσεις» των μελών της στα κατεχόμενα. 

*Δυναμικότερη θ' αποδειχθεί η εκδρομή του 1996: «Αυτή τη φορά ήμασταν 22 άτομα», θυμάται ο συνομιλητής μας. «Δεν πήγαμε με C-130 αλλά καθένας μόνος του, με αεροσκάφος της γραμμής. Στο αεροδρόμιο ήμασταν όλοι μαζί. Μας είχανε πει να μη μιλάμε ο ένας στον άλλο, κάναμε όμως μπαμ. Μας πήραν από το αεροδρόμιο της Λάρνακας με τζιπάκια, χωρίς έλεγχο διαβατηρίων. Πήγαμε στη Λέσχη τους, κι εκεί ανοίχτηκε ο φάκελος του τι πρόκειται να κάνουμε».

Σύμφωνα με κάποια ρεπορτάζ, η εν λόγω επίσκεψη (15-17/3/96) επικεντρώθηκε στην πανηγυρική υπογραφή της ιδρυτικής διακήρυξης ενός συντονιστικού των Λεσχών με τον πομπώδη τίτλο «Παγκόσμια Ομοσπονδία Συνδέσμων Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων». Μεταξύ των στόχων της ομοσπονδίας συγκαταλεγόταν η «καταπολέμηση του εφησυχασμού, της ενδοτικότητας και του ευδαιμονισμού», ενώ καταγγέλλονταν «όσοι παριστάνουν τα λευκά περιστέρια της ειρήνης, οι αστράτευτοι, οι αντιρρησίες συνείδησης, οι φυγόστρατοι και οι καρεκλοκένταυροι» («Στρατηγική» 4/1996). 

Κατά τον συνομιλητή μας, και τούτη η επίσκεψη είχε μια κρυφή πλευρά: « Έπρεπε να γίνει μια μεταφορά Κούρδων σε ασφαλές σημείο. Να τους απεγκλωβίσουμε από τουρκοκυπριακό έδαφος και να τους μεταφέρουμε στον νότο. Ήταν καμιά πενηνταριά, άντρες και παιδιά. Γυναίκες δεν υπήρχαν. Τους πήραμε από ένα χωριό έξω απ' το Τρόοδος, το ανεβήκαμε και κατεβήκαμε από την πίσω μεριά. Ήτανε περίπου 4 ώρες πεζοπορία. Θυμάμαι ότι πάνω στο βουνό είχε χιόνια, ενώ κάτω ο καιρός ήταν σχεδόν καλοκαιρινός». 

Το ρεπορτάζ του περιοδικού «Στρατηγική» κάνει λόγο για μια «πορεία σε ορεινό δρομολόγιο επί του Τρόοδος διαρκείας 3 ωρών (περίπου 15 χλμ.)», χωρίς άλλες διευκρινίσεις: «Για τους Κυπρίους, το σκεπτικό της υποστήριξης του κουρδικού αγώνα ήτανε ότι έτσι θα έχουνε κάτι ν' ασχολούνται οι Τούρκοι», εξηγεί ο συνομιλητής μας. «Το δικό μας σκεπτικό ήτανε να πάμε να βρούμε τους Κύπριους. Να συνεχίσουμε, υποτίθεται, μια αποστολή που την είχαμε αφήσει στη μέση».

Πειραματόζωα παραλλαγής;

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, ο συνομιλητής μας δεν μπορεί ν' αποδιώξει την αίσθηση ότι αυτός και οι σύντροφοί του χρησιμοποιήθηκαν σαν πιόνια σ' ένα πολύ ευρύτερο παιχνίδι. 

Η επίσκεψη των καταδρομέων στην Κύπρο το 1994, τονίζει, συμπίπτει με την εξαγγελία του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος: «Σίγουρα ήμασταν μια αποστολή με πειραματόζωα, που τα έστειλαν κάτω για να δουν τις αντιδράσεις των Τούρκων. Να τσεκάρουν μέχρι πού μπορεί να φτάσουν. Μπορούμε να στείλουμε στρατιώτες;» 

Το κρίσιμο στην αποστολή ήταν ο τυπικά «ιδιωτικός» χαρακτήρας της. Αν «στράβωνε» οτιδήποτε, οι έφεδροι καταδρομείς θα εμφανίζονταν σαν κάποιοι «θερμοκέφαλοι» που διεξήγαγαν τον δικό τους, ιδιωτικό «πόλεμο». 

Όμως, «χωρίς εντολή από υπουργό Εθνικής Αμύνης, δεν μπορεί να φύγει ένα C-130 από την Ελλάδα έτσι στα καλά καθούμενα, με μια ομάδα καταδρομών μέσα». 

Αποκαλυπτική είναι η κατάθεση του συνομιλητή μας και για τα όνειρα επαγγελματικής τακτοποίησης που επενδύθηκαν στο όλο εγχείρημα: 

«Είχαν δοθεί υποσχέσεις για ένταξη της ομάδας σε στρατιωτικές μοίρες ή σε κάποιο σώμα στρατιωτικό, ανάλογα και με την ηλικία που είχε ο καθένας, επαγγελματικά πλέον. Πήρανε τότε κάποια ομάδα, φτιάξανε ένα αεραποβατικό τμήμα δασοπυροσβεστών, που εκπαιδεύτηκε, λάβανε μέρος ενεργά στην κατάσβεση πολλών πυρκαγιών, και ξαφνικά τους παρατήσανε. Δεν ήταν μόνιμοι, ήταν συμβασιούχοι. Δεν τους ανανέωσαν τη σύμβαση, χάσανε και τις δουλειές τους και δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά μετά». 

Αυτή η εξέλιξη, σε συνδυασμό με την επένδυση πολιτικών και προσωπικών φιλοδοξιών κάποιων στελεχών, υποστηρίζει, οδήγησε στην αποστασιοποίηση των περισσότερων απ' όσους είχαν μετάσχει στις αποστολές του 1994-1996: «Ολη η ομάδα σταματήσαμε, εκτός από 2-3 που έχουν απορροφηθεί σε στρατιωτικά περιοδικά και γράφουνε, σε επαγγελματική βάση».

Θα επαναληφθεί, άραγε, αυτή η ιστορία με το νέο θεσμικό πλαίσιο -ως φάρσα ή ως τραγωδία; Δεν μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις, έχουμε όμως κάθε δικαίωμα να το φοβόμαστε. 

Οσοι θεωρούν αυτά τα πράγματα ανώδυνα, ας αναλογιστούν μόνο τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν, στις φορτισμένες μέρες του 1994-96, στράβωνε κάτι κι ο συνομιλητής μας ή κάποιοι σύντροφοί του σκοτώνονταν ή αιχμαλωτίζονταν. Ποιος θα μπορούσε να ελέγξει τότε την κατάσταση;

Απάντηση των Γκρίζων Λύκων

Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Ο συνομιλητής μας θεωρεί δεδομένο πως οι δυναμικές ενέργειες των έφεδρων καταδρομέων στην Κύπρο το 1994 οδήγησαν σε αντίποινα απ' την πλευρά των τουρκικών υπηρεσιών. Υπάρχει κατ' αρχάς ένα χειρόγραφο σημείωμα, στα τουρκικά, που βρέθηκε το καλοκαίρι του 1994 καρφωμένο στην πόρτα της Λέσχης. Υπογράφεται «Γκρίζοι Λύκοι» και διακηρύσσει: «Αιώνιοι ανταγωνιστές μας, ειδικοί κομάντος! Σας είδαμε στην Κύπρο και φωνάξαμε! Οταν έρθει η ώρα, θα ιδωθούμε από κοντά!» 

Μπορεί το ύφος να θυμίζει περισσότερο εφηβική κατασκήνωση παρά μυστική υπηρεσία, η ανάρτησή του συνέπεσε όμως με κάποιες άλλες, λιγότερο ανώδυνες ενέργειες: «Τη μια μέρα μπήκε το σημείωμα, την άλλη μέρα βάλαν τον εκρηκτικό μηχανισμό στο Φαληράκι, στη Ρόδο». Ο λόγος για το τυφλό χτύπημα εναντίον τουριστικών στόχων, απομίμηση της ανάλογης εκστρατείας που το ΡΚΚ διεξήγαγε ήδη από το 1993 στα παραθαλάσσια θέρετρα της Τουρκίας. 

Με την ίδια υπόθεση ο συνομιλητής μας συνδέει και κάποιες πολύ σοβαρότερες εξελίξεις: «Δύο μήνες μετά την επιστροφή μας σκότωσαν στη Λευκωσία το Θεόφιλο Γεωργιάδη με 9 σφαίρες έξω απ' το σπίτι του. Μετά από ένα διάστημα, άλλους 4-5 μήνες, σκοτώσανε τον Μπικάκη. Βέβαια, ποτέ δεν αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για φόνο. Σπάσανε τα φρένα του σ' ένα γκρεμό, στην Κρήτη. Ήδη είχε όμως απειλές, ότι θα τον χτυπήσουν οι Γκρίζοι Λύκοι». 

Ο Μπικάκης ήταν βετεράνος του '74, μέλος της Λέσχης και συμμετείχε στην αποστολή των 67. Στο Παραλίμνι δεν πήρε μέρος στη νυχτερινή διείσδυση στα κατεχόμενα, αλλά τους περίμενε στην ταβέρνα. Αρκετά διαφορετική φαίνεται η περίπτωση του Θεόφιλου Γεωργιάδη. Τουρκομαθής αναλυτής της αστυνομίας κι εν συνεχεία του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά το 1988 υπήρξε συνιδρυτής και βασικός εκπρόσωπος της κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν. Η δολοφονία του στις 20 Μαρτίου 1994 θεωρήθηκε τότε από τους πάντες σαν ενέργεια της ΜΙΤ, στο πλαίσιο της καταστολής των δικτύων υποστήριξης του ΡΚΚ. 

Ο συνομιλητής μας αποκαλύπτει ότι ο Γεωργιάδης ήταν μέσα στο C-130 που μετέφερε τους 67 έφεδρους καταδρομείς από την Αθήνα στην Κύπρο, συμμετείχε δε και στο γλέντι στο Παραλίμνι. «Ητανε μέσα σε όλα. Δεν τον ξέραμε όμως τι είναι. Μετά καταλάβαμε». Από το επίσημο βιογραφικό του πληροφορούμαστε, άλλωστε, ότι υπηρέτησε τη θητεία του ως δόκιμος στην 32η Μοίρα Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς, εκπαιδευμένος στην Κρήτη και στο Κέντρο Ανορθόδοξου Πολέμου στη Ρεντίνα. Μετά την απόλυσή του, «υπήρξε ένα απ' τα ιδρυτικά μέλη και δραστήρια στελέχη του παγκυπρίου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων» («Διά χειρός Θεόφιλου Γεωργιάδη», σ. 5). 

Σε μια συλλογή άρθρων και υπηρεσιακών αναλύσεων του Γεωργιάδη, που κυκλοφόρησε στη Λευκωσία το 1995, συναντάμε κι ένα αδημοσίευτο ώς τότε κείμενό του με τίτλο «Πρακτικοί τρόποι για την υλοποίηση της Παλλαϊκής Άμυνας». Εχει γραφτεί στις 1.2.1994, δύο βδομάδες μετά την «επιχείρηση» των ελλαδιτών εφέδρων καταδρομέων στο Παραλίμνι, και περιέχει ειδική αναφορά στην αξιοποίηση των ειδικών δυνάμεων. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε για «δυνατότητα δράσης σε "ειδικές ομάδες" για επιχειρήσεις δολιοφθορών», μαζί με την εκτίμηση πως «οι έφεδροι καταδρομείς μπορούν να συγκροτήσουν εφεδρικές μοίρες καταδρομών, μια και υπάρχει μεγάλο πλεόνασμα προσωπικού και εθελοντών» (σ. 217). Υπάρχει, βέβαια, και η πραγματιστική διαπίστωση ότι «το βασικότερο πρόβλημα που προκύπτει στις κλήσεις εφέδρων είναι η απώλεια ημερομισθίου των υπαλλήλων ιδιωτικού τομέα ή των αυτοεργοδοτούμενων» [sic], μαζί με προτάσεις για την υλική αποζημίωσή τους (σ. 216).

Πηγή

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΟΤΖΑ ΚΑΓΙΑ

Σάββατο 20 Ιουλίου 1974. Έχουν περάσει πάνω από δώδεκα ώρες από την έναρξη των τουρκικών επιχειρήσεων για κατάληψη της Κύπρου. Οι καταδρομείς ακατάπαυστα μάχονται σε όλα τα μέτωπα. Η μια επιχείρηση διαδέχεται την άλλη.

Ώρα 18.30. Οι 11ος, 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών μόλις έχουν ολοκληρώσει την τοπογραφική ενημέρωση σε πρόχειρες αμμοδόχους στο ύψωμα της Αετοφωλιάς. Μια νέα επιχείρηση τους περιμένει: Η κατάληψη του στρατοπέδου Καταδρομών των Τούρκων στο ύψωμα Κοτζά Καγιά, το οποίο εντωμεταξύ έχει ενισχυθεί από δυνάμεις αλεξιπτωτιστών που πάτησαν το πρωί τα άγια χώματα της Κύπρου.

Το σούρουπο, η εκκίνηση του 13ου Λόχου Κρούσεως, μετά τον επιβεβλημένο έλεγχο ατομικής παραλλαγής. Προσκύνημα και στάση στο εικόνισμα του Προφήτη Ηλία, που βρήκαμε στο μονοπατάκι. Ο Λοχαγός θυμάται πως είναι η ονομαστική γιορτή του. Βράδυ, ώρα 21.00, η διείσδυση στα μετόπισθεν του εχθρού από το σημαδιακό ανάχωμα πλησίον της σκοπιάς.

Ο 13ος Λόχος Κρούσεως διασχίζει τη χαράδρα. Παντελώς ανορθόδοξο και άκρως επικίνδυνο. Όμως μόνο από εκεί δεν θα μας περίμενε ο εχθρός. Εισερχόμαστε στο δάσος της Αγύρτας. Αποφυγή των τουρκικών περιπόλων που ούτε καν διανοούνται πως κινούμαστε σ’ απόσταση αναπνοής από αυτές. Παράλληλα προς τον ίδιο αντικειμενικό σκοπό κινούνται οι 11ος και 12ος Λόχοι Κρούσεως. Το έδαφος τραχύ κι απροσπέλαστο. Κινούμαστε αναρριχώμενοι. Τα κιβώτια πυρομαχικών αλλάζουν συνεχώς χέρια. Ανάβαση με πόδια και χέρια. Φωτιές παντού.

Αριστερά προβάλλει στοιχειωμένο το κάστρο του Άγιου Ιλαρίωνα. Μέσα στους καπνούς. Θεέ μου σ’ ευχαριστούμε που μας αξίωσες να φτάσουμε εδώ. Ψύχωση είχε γίνει ο Άγιος Ιλαρίωνας για όλους τους καταδρομείς όλα εκείνα τα χρόνια. Στους στρατιωτικούς αγώνες των Μοιρών Καταδρομών η επωδός για κάθε Μοίρα ήταν το ανταγωνιστικό σύνθημα ‘‘ …στον Άγιο Ιλαρίωνα εμείς θα βγούμε πρώτοι…’’

Ώρα 22.55. Άφιξη έξω από το στρατόπεδο. Η ομάδα των 22 ανδρών, έχοντας δύο ανιχνευτές, διασταυρώνει με τη σειρά το λευκό, από ασβεστολιθικό κονίαμα, μονοπάτι. Όλοι λαμβάνουν θέση μάχης. Μόνο ο γρύλος διακόπτει την ηρεμία της νύκτας. Μια κουκουβάγια φτερουγίζει δυνατά. Μένουμε όλοι κάτω και σχεδόν δεν αναπνέουμε. Την ίδια ώρα ο 11ος Λόχος Κρούσεως καταλαμβάνει θέση, έτοιμος για την καθήλωση των πολυβολείων του ανατολικού τομέα

Ο 12ος Λόχος αναλαμβάνει την ευθύνη του βόρειου τομέα. Μια απέραντη ησυχία βασιλεύει. Η ηρεμία της νύκτας κάθεται στο θρόνο της. Οι καταδρομείς δεν αισθάνονται τίποτα πια. Περιμένουν αγωνιωδώς το σύνθημα για την κρούση. Ο χρόνος άπειρος. Είναι η ώρα μηδέν.

Ο Λοχαγός δρασκελίζει το πέτρινο τείχος. Πέφτει πάνω στο σκοπό. Τον γαζώνει ακαριαία. Άμεση κινητοποίηση της ομάδας. Μπαίνουμε στους θαλάμους του στρατοπέδου. Το προσωπικό, κυρίως Τούρκοι αλεξιπτωτιστές, είναι κατάχαμα οκλαδόν. Ανυποψίαστοι αναπαύονται. Φανοί θυέλλης στις γωνίες. Καμία αντίδραση. Ο αιφνιδιασμός απόλυτα επιτυχής.

Ταυτόχρονα, καταλαμβάνονται και εκκαθαρίζονται εκ των έσω τα πολυβολεία από τους 11ο και 12ο Λόχους Κρούσεως. Η μάχη κρίθηκε. Μια φωτοβολίδα από το Λοχαγό του 13ου Λόχου Κρούσεως σήμανε την επίτευξη του στόχου. Αποστολή εξετελέσθη. Ώρα 23.15. Έλεγχος του χώρου και των πολεμικών εφοδίων. Τοποθέτηση εχθρικών πολυβόλων σε κατάλληλες θέσεις και λήψη θέσεων μάχης για αντιμετώπιση ενδεχόμενων αντεπιθέσεων.

Είναι μεσάνυκτα. Καταφθάνει σήμα πως η 32 Μοίρα Καταδρομών αντιμετωπίζει προβλήματα στην επιχείρηση Άσπρης Μούττης. Ο Διοικητής του 13ου Λόχου Κρούσεως, με 2 πολυβολητές (ο εις από το Άρσος και ο έτερος από το Μάμμαρι), σπεύδει να ενισχύσει την προσπάθειά της με καλυπτικά πυρά.

Σε λίγο αρχίζει το αναμενόμενο. Στους πρόποδες, Τούρκοι ετοιμάζονται για το γιουρούσι. Ανάβουν φωτιές και αρχίζουν με την καθοδήγηση των ηγητόρων τους αλαλαγμούς. Κατευθύνονται προς εμάς. Μας θεωρούν εύκολη λεία.

Η μάχη είναι σκληρή. Οι Τούρκοι αντεπιτίθενται με μανία. Είναι μάχη κατά κυριολεξία σώμα με σώμα. Οι σφαίρες βουίζουν δαιμονικά από πάνω και δίπλα από τα κεφάλια μας σαν σφήκες. Δεν υπάρχει σιγή ή στάση μεταξύ βολών. Ένα τούρκικο πολυβόλο Browning, 50 χιλιοστών, πολεμικό λάφυρο, τοποθετημένο από μας σχεδόν στην κορυφογραμμή, τους κατακερματίζει από απόσταση τριών περίπου μέτρων. Τα επιτιθέμενα τμήματα διαλύονται. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται μέχρι το πρώτο φως.

Η ώρα έχει φθάσει 05.00 της 21 Ιουλίου. Άρχισε να ροδίζει η αυγή. Γνωστοποιείται πως το τάγμα πεζικού που θα έπρεπε να έλθει να παραλάβει το ύψωμα αδυνατεί να εκτελέσει την αποστολή του. Βρισκόμαστε σε εχθρικό έδαφος βαλλόμενοι από κάθε κατεύθυνση. Ακόμα και από τον Άγιο Ιλαρίωνα.

Το ύψωμα είναι διάσπαρτο με πτώματα. Κοράκια υπερίπτανται του χώρου. Οι αντεπιθέσεις έχουν τερματιστεί. Περιεργαζόμαστε το χώρο του στρατοπέδου. Το Διοικητήριο. Τα κρεβάτια είναι εκτός θαλάμων. Αναρτημένα δελτία θέσης με φωτογραφίες. Δίψα. Δροσίζουμε τα χείλη μας με ίχνη νερού από βαρέλι με πετρέλαιο.

Ώρα 12.00 μεσημέρι. Έκδοση νέας διαταγής. Ο 11ος Λόχος Κρούσεως να αναχαιτίσει αποβατικές δυνάμεις στον Καραβά. Οι 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως να κινηθούν προς τη διάβαση Αγίου Παύλου για αντιμετώπιση τμημάτων αλεξιπτωτιστών. Ανασυγκρότηση στην Αετοφωλιά.

Διώχνουμε το Λόχο. Μένουμε πίσω με τον Υπολοχαγό Ηλία Γλεντζέ. Εκείνος παγιδεύει, με ολύμπια ηρεμία το χώρο κι εγώ τον καλύπτω. Οι Τούρκοι δειλά – δειλά πλησιάζουν. Είναι σε απόσταση μερικών μέτρων. Όταν η παγίδευση του χώρου ολοκληρώνεται, διανοίγουμε με αιφνιδιαστικά πυρά τον κλοιό. Παίρνουμε το μονοπάτι με το πεσμένο δένδρο. Εν μέσω καταιγιστικών πυρών πορευόμαστε ταχύτατα προς τα φίλια τμήματα

Δευτέρα, ώρα 15.00. Διάβαση Αγίου Παύλου. Προσκλητήριο. Νεκρική σιγή. Μόνο το θρόισμα των φύλλων συνοδεύει τη σιωπή μας. Απών ο Χριστοφόρου Χριστόφορος, εκ Ποταμού του Κάμπου, της 74Α ΕΣΣΟ.

Ώρα 15.30 και ο ήλιος ακόμα καίει. Όλοι σε στάση προσοχής. Μάτια νυσταγμένα. Χείλη ξερά. Κορμιά κατάκοπα. Ο Ταγματάρχης Αλέξανδρος Μανιάτης κραυγάζει: ‘‘ Ηθικό; ’’

Η απάντηση μία. Υπόκωφη και μακρόσυρτη: ‘‘ Ακμαιότατο! ’’

Σε λιγότερο από μια ώρα η 31 Μοίρα Καταδρομών αναλάμβανε τη νέα αποστολή της εν καιρώ υποτιθέμενης εκεχειρίας.

Πηγή

Η ηρωικότερη μοίρα καταδρομών της Κύπρου.

«Όσοι από σας θα επιλέξετε τις Καταδρομές, θέλω από τώρα να ξέρετε πως, κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας σας θα πεινάσετε, θα διψάσετε, θα ταλαιπωρηθείτε, θα χάσετε κάθε επαφή με τους δικούς σας. Θα ξεχάσετε την καλοπέραση και τις εξόδους, αλλά να είστε βέβαιοι, ότι στο τέλος θα είστε υπερήφανοι λοκατζήδες. Οι λεβέντες της 31 Μοίρας Καταδρομών. Όσοι ενδιαφέρεστε, να περάσετε τώρα δεξιά»

.

                                                                   Ταγματάρχης Γεώργιος Καρούσος

Γράφει ο Σάββας Δ. Βλάσσης

Διαβάστε για τη Μοίρα, πιέζοντας τον σύνδεσμο: 31 Μοίρα Καταδρομών


Πηγή

Τιμητικά διπλώματα σε άριστους σκοπευτές

Εκδηλώσεις διαγωνιστικού χαρακτήρα, όπως οι σκοπευτικοί αυτοί αγώνες, καταδεικνύουν την πραγματικά σοβαρή προσπάθεια καλλιέργειας της ευγενούς άμιλλας και του ομαδικού πνεύματος στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς, δήλωσε χθες ο Υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας.

Σε χαιρετισμό του στην τελετή απονομής επάθλων στους πρωτεύσαντες σκοπευτές και στις νικήτριες ομάδες των σκοπευτικών αγώνων της ΕΦ, στο στρατόπεδο «Στέλιου Μαυρομμάτη», στο Σταυροβούνι, ο κ. Παπακώστας συνεχάρη τον Αρχηγό της Εθνικής Φρουράς Αντιστράτηγο Πέτρο Τσαλικίδη και το Διοικητή της Διοίκησης Καταδρομών, Συνταγματάρχη Γιάγκο Γιάγκου, για την άριστη διοργάνωση των Σκοπευτικών Αγώνων.

Συνεχάρη, ταυτόχρονα, τους αρχηγούς και προπονητές όλων των ομάδων και ιδιαίτερα των νικητριών σκοπευτικών ομάδων που συνέβαλαν τα μέγιστα στην επίτευξη των υψηλών αποτελεσμάτων, όπως τόνισε.

Πρόσθεσε ότι «ξεχωριστή μνεία και θερμότατα συγχαρητήρια αξίζουν στους Αρχιλοχία (ΠΖ) Δημήτρη Ηλία και Στρατιώτη (ΚΔ) Νικόλα Στυλιανού της 33 Μοίρας Καταδρομών, οι οποίοι ισοψήφησαν με ατομική επίδοση 98% στο διαγωνισμό βολής τυφεκίου με σταθερά σκοπευτικά».

Ανέφερε ότι «ο Διαγωνισμός Βολής, ο οποίος αποτελεί ετήσιο θεσμό, θα έλεγα ότι έχει επάξια συμπεριληφθεί στις πλέον αξιόλογες και επιτυχημένες δραστηριότητες της Εθνικής Φρουράς».

Σημείωσε ότι «εκδηλώσεις διαγωνιστικού χαρακτήρα, όπως οι σκοπευτικοί αυτοί αγώνες, καταδεικνύουν την πραγματικά σοβαρή προσπάθεια καλλιέργειας της ευγενούς άμιλλας και του ομαδικού πνεύματος στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς».

Συγχρόνως, πρόσθεσε, «στοχεύουν στην ενίσχυση και αναβάθμιση της συνεργασίας μεταξύ των Διοικήσεων, Σχηματισμών και Τακτικών Συγκροτημάτων».

Επιπρόσθετα, κατέληξε, «δίδεται ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στο δημοφιλές άθλημα της σκοποβολής, στο οποίο συμπατριώτες μας έχουν σημειώσει τα τελευταία χρόνια σημαντικές διακρίσεις σε διεθνές επίπεδο».

Πηγή